| Meer vrijheid in een lat-relatie? Een illusie! |
|
|
| dinsdag 02 maart 2010 | |
|
of: hoe anders denken je geluk verder kan vergroten
Voor pakweg 90% van de mensen geldt dat zij de behoefte hebben om lief en leed met een partner te delen. Dus zowel mannen als vrouwen gaan op zoek, ieder op hun eigen wijze, naar een levenspartner. Na de spannende en opwindende kennismaking komt op enige moment de vraag: hoe verder? Gaan we samenwonen of kiezen we voor ‘lat-ten’? Omdat het individu zich eerst verder wil ontwikkelen en een basis voor een mooie carrière wil leggen ontstaat op een hogere leeftijd dan vroeger de behoefte om lief en leed te delen. En, zeker in deze tijd, gaat men bij de keuze van een partner niet over één nacht ijs: men wil eerst de kat uit de boom kijken. Mede als gevolg daarvan plus het feit dat één op de drie huwelijken strandt, hebben de afzonderlijke partners, meestal vervelende, ervaringen uit eerdere relaties. Weinig is aangenamer dan verliefdheid. Je ontdekt elkaar, bent onder de indruk, voelt je fijn, veilig en warm. En dan komt het moment waarop de vraag gesteld wordt: hoe verder? Je hebt inmiddels ervaren wat vrijheid voor je betekent en of het je eigen eerdere ervaringen zijn, of de verhalen van anderen: je wilt die vrijheid niet kwijt. Dit is dan ook vaak de reden waarom men voor Living-Apart-Together kiest. Merk op dat ik het niet heb over de keuze voor “lat”-ten omdat je nog onzeker over de ander bent! Bij Living-Apart-Together heb je de nodige quality-time samen en daarnaast volop de tijd om je eigen ding te doen. Of dat nu shoppen, vriend(inn)en, voetballen of kroegbezoek is, het maakt niet uit. Als hij of zij weer weg is, voel je je weer vrij. De reden waarom je voor “lat”-ten kiest is dus de gedachten aan het vermeende gevoel van vrijheid. Maar is het niet zo dat je juist onvrij bent als je “lat”? “Lat”-ten betekent dat je met elkaar afspreekt wanneer je weer bij elkaar bent. En bij elkaar betekent dat je de tijd samen invult. Dat je met elkaar afspreekt wat je wel en niet gaat doen. Die keuze impliceert op zijn beurt weer dat je gedurende de tijd dat je samen bent je aan die afspraak en die verwachting moet houden. Dus in feite beperk je, door te “lat”-ten je eigen vrijheid doordat je bij afspraken ook nog eens rekening moet houden met de vraag of hij/zij er dan wel of juist niet is. Alles verandert, altijd! Dus het kan dat wat je gisteren leuk leek om vandaag te doen, je vandaag niet meer wilt. Maar, ja, je hebt het afgesproken en morgen is hij of zij toch weer weg………. Woon je samen, dan hebben de afspraken een heel andere betekenis. Dan hoef je je niet te beperken tot de paar dagen dat je samen bent en/of die paar dagen dat je alleen bent! Kortom: je bent veel vrijer. Toch? Of je nu “lat” of samenwoont: je moet elkaar wel die vrijheid gunnen. Doet de een dat niet, dan moet je daar aan werken, want dat gevoel van onvrijheid zal je dan altijd ervaren of je nu samenwoont of “lat”. Jos Roskam PS: ik woon samen en kan mij niet herinneren mij ooit zo vrij te hebben gevoeld. En dat is precies wat ik eenieder toewens: ware vrijheid! Dit is de zestigste aflevering van een reeks artikelen bedoeld voor de mensondernemer en dan met name voor die ondernemer die vindt dat het allemaal wat beter, wat makkelijker, wat succesvoller, wat gelukkiger moet kunnen. Wilt ook u wekelijks op de hoogte blijven? Stuur een berichtje met uw bedrijfsnaam, uw naam en uw e-mail adres naar Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken en ik plaats ook u op de lijst voor gratis toezending. JOS ROSKAM executive coaching. specialist in veranderingsprocessen onderweg 1A 6744 WB ederveen mobile: 00 31 6 53 19 34 47 www.josroskam.eu Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken |