| Obstakels: dwarsbomen ze je of helpen ze je juist? |
|
|
| dinsdag 19 januari 2010 | |
|
of: waarom gaat alles niet zoals ik ‘wil’?
Het leven is bedoeld om soepel te verlopen, om gelukkig te zijn. Door bepaalde (externe) factoren lijkt het alsof het normaal is dat er zich zo af en toe wat ellende voordoet. Het ‘wat’ is nooit bepalend voor geluk, wel het ‘hoe’ jij met dat obstakel, met die verandering omgaat (zie ook column 29: Passie). Iedereen kent van zichzelf of van anderen de fysieke kwaaltjes die opduiken als het niet goed gaat. Bijvoorbeeld de rug- of maagklachten bij spanning in de relationele sfeer. Of het met de hamer op de duim slaan als je te gehaast bent. Dit zijn in feite allemaal gevolgen. Gevolgen van het feit dat je in de gegeven omstandigheid anders handelt, anders denkt dan goed voor jou is! Het lijkt wel een waarschuwing: verander nu van gedachten en handelen of het wordt nog erger! Uiteindelijk zul je toch veranderen, altijd!Wij mensen zijn erg op anderen gericht: de ander kan dat, dus ik moet het ook kunnen. Of: hij is succesvol daarmee (lees: verdient er veel geld mee), dan zal ik nog succesvoller worden. Het lijkt er wel op of de ander meer invloed op ons gedrag heeft dan wat wij zelf willen. Sterker nog: weten we wel wat of we zelf willen? Een praktijk voorbeeld: camping. Iemand bezit een mooie, rendabele camping. De gasten hebben het erg naar de zin: een mooi terrein, goede sanitaire voorzieningen, er is een zwembad en een kantine waar de bekende bingo, kaart en biljart avonden worden georganiseerd. Kortom: een mooi bedrijf. Op een gegeven moment is de kantine aan vervanging toe. Het is een oud gebouw en voldoet niet meer aan de eisen die heden ten dagen aan een campingkantine mogen worden gesteld. De architect komt met een eerste plan. Het ziet er geweldig uit, maar kost wel erg veel geld. De architect wil graag iets moois neerzetten en komt met het voorstel om naast de kantine wat huisjes te plaatsen, welke huuropbrengst een bijdrage aan de financiering leveren. Maar als het zo een chique gebouw gaat worden, is het wellicht ook verstandig om er een heus restaurant in te vestigen. Dit heeft als voordeel dat er professioneel personeel kan worden ingezet, zodat de campingeigenaar niet meer elke avond zelf ook nog achter de bar hoeft te staan. Er ontstaat erg veel weerstand van de zijde van de gemeente, maar de ondernemer zet door: die ambtenaren zijn immers overal tegen, toch? In diezelfde periode ontstaan er ook nog problemen binnen het gezin, maar dat staat hier natuurlijk los van. Sterker nog: als straks alles gerealiseerd is, is dat ook opgelost. Dan kunnen de kinderen in de zaak gaan werken. De aanbesteding loopt moeizaam, maar uiteindelijk wordt dan toch eindelijk met de bouw begonnen. Collega ondernemers kijken met bewondering naar de plannen: “nou zeg, jij durft!” De kosten reizen de pan uit, maar door zelf ook het nodige te doen wordt gedacht de kosten nog enigszins in de hand te kunnen houden. De campingondernemer krijgt last van zijn rug, maar hij moet door. Het wordt een hernia. Opereren en weer doorgaan! Wederom steekt er een hernia de kop op, maar we zijn nu zo ver, het moet doorgaan. Uiteindelijk is het restaurant met een aantal mooie huisjes klaar. Het restaurant loopt niet: er komen te weinig gasten. De campinggasten voelen zich er ook niet thuis: ze moeten hun bingo-avond in de kelder houden. De sfeer is om te snijden en de kosten wegen niet op tegen de opbrengsten. De bank blijft moeilijk doen en uiteindelijk is de ondernemer gedwongen zijn camping te verkopen. Van de opbrengsten kan hij net de bank af betalen, maar van een zorgeloos leven is zeker geen sprake. Wat is er nu fout gegaan? De primaire activiteit van de ondernemer is het exploiteren van een camping. Een kantine is een service instrument. De kantine op zich mag dan niet rendabel zijn, maar deze draagt bij aan een hoger rendement van de camping. De kantine staat ten dienste van de camping. De ondernemer heeft zich door anderen en zijn eigen ‘verkeerde’ gedachten, laten verleiden tot een gebouw wat op zichzelf rendabel zou moeten worden. De functie van dat gebouw loopt niet in pas met de functie van de camping. Sterker nog: die twee botsen. Gevolg: zowel de camping, als de huisjes als het restaurant worden onrendabel. Onbewust, diep in zich, wist de ondernemer dit. Maar hij negeerde dit. Uiteindelijk heeft hij wel op al die tegenslagen gereageerd: gedwongen verkoop. Na enige tijd zijn wonden te hebben gelikt heeft hij zijn nieuwe draai gevonden. Geen rugklachten meer, de rust is in het gezin wedergekeerd en zo waar voelen zij zich weer gelukkig. Het moeilijkste is om t.o.v. de omgeving te moeten erkennen dat het niet gelukt is, maar als je daar overheen kunt stappen bieden zich weer mooie mogelijkheden aan: altijd! Laat je niet leiden (of is het lijden?) door anderen, net zo min om de schuld van de obstakels op anderen af te schuiven. Alles, maar dan ook alles is bedoeld om je vooruit te helpen. Verander dan ook als zich een obstakel voordoet. Wordt rustiger als je met een hamer op je duim slaat, of als je je letterlijk of figuurlijk in je vingers snijdt. Wees je steeds bewust van waar je mee bezig bent en vraag je af wat of je werkelijk wilt. Ik wens je het inzicht van dat wat je werkelijk zelf wilt toe. Jos Roskam Dit is de achtenvijftigste aflevering van een reeks artikelen bedoeld voor de mensondernemer en dan met name voor die ondernemer die vindt dat het allemaal wat beter, wat makkelijker, wat succesvoller, wat gelukkiger moet kunnen. Wilt ook u wekelijks op de hoogte blijven? Stuur een berichtje met uw bedrijfsnaam, uw naam en uw e-mail adres naar Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken en ik plaats ook u op de lijst voor gratis toezending. JOS ROSKAM executive coaching. specialist in veranderingsprocessen onderweg 1A 6744 WB ederveen mobile: 00 31 6 53 19 34 47 www.josroskam.eu Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken |